Πότε θα πρέπει οι γονείς να ανησυχούν για την ανάπτυξη του λόγου του παιδιού τους.

Ένας γονιός, αν το παιδί του είναι έως 6 μηνών θα πρέπει να ανησυχήσει αν αυτό δεν αντιδρά σε ήχους, δεν στρέφει το βλέμμα του προς την πηγή αυτών. Τότε η πρώτη κίνηση είναι να ελέγξουμε την ακοή του. Επίσης ζητάμε τη βοήθεια των ειδικών, αν όταν του μιλάμε ή του τραγουδάμε δεν μας κοιτάζει (έλλειψη βλεμματικής επαφής).

  • Σ΄ ένα παιδί από 6 – 12 μηνών ανησυχούμε, όταν δεν κατανοεί και δεν εκτελεί απλές εντολές, δεν μας κοιτάζει όταν το φωνάζουμε με τ΄ όνομά του και δεν προσπαθεί να πει δυο – τρεις λεξούλες όπως μαμά, άτα, μπαμπά, μαμ κλπ.
  • Σ’ ένα παιδί από 12 – 18 μηνών, ανησυχούμε όταν συνεχίζει να μην κατανοεί απλές εντολές, δεν ονοματίζει αντικείμενα, το λεξιλόγιό του είναι πολύ φτωχό. Επίσης, όταν με μια λέξη ονοματίζει περισσότερα από ένα αντικείμενα ή πρόσωπα, π.χ με τη λέξη «μαμά» να εννοεί τη μαμά αλλά και τον παππού και τον θείο.
  • Έως 2 χρονών ανησυχούμε όταν το παιδί δε μπορεί να κατανοήσει σύνθετες εντολές, δεν μπορεί να παραθέσει 2 λεξούλες για να κάνει μια μικρή φράση (π.χ μαμά μαμ, δηλ. μαμά θέλω να φάω ή μπορεί να σημαίνει: η μαμά τρώει) ή όταν το λεξιλόγιό του δεν εμπλουτίζεται.
  • Στην ηλικία των 3 χρόνων, ως γονείς ανησυχούμε αν το παιδί δεν χρησιμοποιεί προτάσεις, δεν χρησιμοποιεί τον πληθυντικό, άρθρα, δευτερεύοντα μέρη του λόγου, δεν κάνει ερωτήσεις (ποιος, γιατί κλπ) όπως κι αν δε μπορεί να αφηγηθεί απλά, πρόσφατα γεγονότα (τι έκανε στον παιδικό σταθμό, αν έφαγε, τι έφαγε, αν και με τι έπαιξε).
  • Στην ηλικία των 4 χρόνων, ανησυχούμε αν δυσκολεύεται να μας αφηγηθεί ένα γεγονός, ένα παραμύθι, μια ιστορία, αν η πρότασή του δεν είναι οργανωμένη σωστά ως προς τη σύνταξη, αν οι άλλοι δεν κατανοούν το λόγο του.
  • Στην ηλικία των 5 χρόνων, ανησυχούμε αν η ομιλία του παιδιού δεν είναι σχεδόν ανάλογη με αυτή των ενηλίκων ως προς τη γραμματική και το συντακτικό. Σ΄ αυτή την ηλικία, για την άρθρωση δείχνουμε μικρή ανοχή για τα γράμματα ρ, σ, θ, δ.

Ανεξάρτητα από την ηλικία και το φύλο του παιδιού, οι γονείς θα πρέπει να ανησυχήσουν:

  • αν η φωνή του παιδιού είναι πολύ σιγανή ή πολύ δυνατή
  • αν η χροιά της φωνής του δεν είναι ανάλογη με το φύλο του
  • αν δυσκολεύεται ν΄ αρχίσει μια φράση κι επαναλαμβάνει λέξεις ή συλλαβές.
  • αν  ξαφνικά κι  απότομα  η ομιλία του χειροτερεύει.


Λίλια Χατζηγεωργίου
Λογοθεραπεύτρια - Βόλος
liliaxatz @ yahoo.gr